جمعه  ۵  آبان . . .

سه بند وحشت باره یکی از ترانه های  نادر بختیاری عزیز که اگر شد کاملش رو بعدا میگذارم اینجا ...

وخت زخم یه چاقوی دیگست

 ته قصه داره رفم می خوره

 از دروغای شاخدار^و  کثیف

 دیگه حالم داره بهم می خوره

رنگ مدفوع سگ گرفته غزل

 شعرای نو شرنگ* و ادرارن

دمای دروغِِ ٫ باز دست از  (آدمای دروغباز ٫ دست از)

 بازی مرگ ٫ ور نمی دارن

باز دروغ ^و دروغ^و  باز ٫دروغ

باز فریب^و فریب^و باز ٫فریب

باز گناه^و  گناه^و  باز ٫گناه

باز یه مرد میخ کوبِ  صلیب ...

*شرنگ=زهر

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دیشب تو را نقاشی کردم ٫ با موهایی بافته درهم و آشفته ٫ مانند شبهای تنهای

 من یک رنگ ٫تصویر صورتت را بدون چشم کشیدم تا در نبودت نگاهم نکنی و بدون

 لب هایی که هرروز انتظار شنیدن صدایش را دارم ... تا به من بگوید ...

هر حلقه من تورو ٫ زنجیر می کشم

چشمای بستتو ٫ من دیر می کشم

ذوب از تو میشم^و ٫ مجذوب طرح تو

من رنگ میزنم ٫ نقاشیِ  تورو

رو بوم شُر گرفت رنگ کبود لب

می سوزم از تو و ٫ از اضطراب شب

از تیرگی شب ٫ نقاش تو شدم

چشماتو می کشم ٫ اندازه ی خودم

این طرح انتزاع ٫ همرنگ خوابته

لب٫شُره می کنه ٫ تصویر ثابته

من حلقه حلقه رنگ ٫ تعبیر می کنم

احساسِ دوری ^و٫ تفسیر می کنم

چشمام سیا شده ٫ از بس کشیدمت

تو ٫ طرح من شدی ٫ اما ندیدمت ...

 (رضا صدیق)

تقدیم به تو ... که صدای ترانه هایم را فریاد می زنی ...

 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

شب هلهله کنان معجزه ی سکوت خویش را نفی می کند ٫ و دست رد بر

سینه ی تمام زنده دارهایش می زند ٫ تا طلوع مرگ را باور کنند ...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو ... از شبرنگ ها زاده می شوی ... و شمع ها را خاموش می کنی تا

چشم در انتزاع زمان ٫خواب خودباوری خفاش ها را ببیند ...

همین ...